Grzywacz

Grzywacz

W sezonie 2010/11 pozyskanie tego ptaka wyniosło 11 tys. osobników.
W porównaniu z najwyższym odstrzałem zanotowanym w sezonie 2004/05 spadło o 22%. Odnosząc jednak ten wskaźnik do wcześniejszego sezonu, spadek ten nie jest aż tak drastyczny, gdyż sięgał 13% (Rys. 35).

grzywacz_wykres

Rys. 35. Pozyskanie grzywaczy w Polsce w sezonach 2001/02−2010/11

Gołębie grzywacze pozyskano we wszystkich okręgach w kraju, ale tylko w kilkunastu przekroczyło ono 1 szt. na 1000 ha ogólnej powierzchni. Najwyższy odstrzał miał miejsce w okręgach południowej Polski: krakowskim (1,5 szt./1000 ha), katowickim (1,2 szt./1000 ha), tarnowskim (1,1 szt./1000 ha), bielskim (1,1 szt./1000 ha), a także w okręgu warszawskim (1,0 szt./1000 ha). Najniższy natomiast był w południowo-wschodniej Polsce, tj. w okręgach krośnieńskim, zamojskim, przemyskim, oraz w okręgu bydgoskim, gdzie nie przekroczył 0,01 sztuki na 1000 ha powierzchni (Rys. 36).

Pomimo coraz liczniejszego występowania tego gatunku, polowanie na gołębia grzywacza nie wzbudza szczególnego zainteresowania wśród naszych myśliwych. Wzrost liczebności tego ptaka związany jest z kolonizowaniem aglomeracji miejskich, a tam niestety trudno polować. Na większości terenu Polski ścierniska po skoszonych zbożach bardzo szybko znikają pod pługami. Tym samym brakuje miejsc do skutecznego polowania. Należałoby się wobec tego zastanowić nad zmianą okresu polowań, a konkretnie wydłużyć go o dwa pierwsze tygodnie sierpnia.
grzywacz_mapa

Rys. 36. Pozyskanie grzywaczy w okręgach łowieckich w sezonie 2010/11 (sztuki na 1000 ha powierzchni ogólnej)