Nadszedł czas inwentaryzacji oraz tworzenia, opiniowania i zatwierdzania nowych rocznych planów łowieckich. Zanim jednak przystąpicie do dzieła, sięgnijcie do marcowego numeru „Łowca Polskiego”, gdzie podpowiadamy, jak policzyć zwierzynę drobną, a także jak zagospodarować polne łowiska.

– Planowanie pozyskania zajęcy i kuropatw w obwodach, gdzie występują ich stabilne populacje, powinno być dopuszczone jedynie na podstawie ocen liczebności dokonywanych przy użyciu odpowiednich metod terenowych. Jak one wyglądają? Gdzie znaleźć szczegółowe instrukcje i dokąd przesłać uzyskane dane? Na te i wiele innych pytań odpowiada w tekście „Wiosna nasza!” dr hab. Marek Panek ze Stacji Badawczej PZŁ w Czempiniu.

– O popularności łowiectwa w znacznym stopniu decyduje dostępność dziczyzny. Najlepszym tego przykładem jest Szwecja, gdzie 90% społeczeństwa popiera naszą pasję. Jakie dania z najszlachetniejszego daru lasu tam się przyrządza? Na czym polega szwedzka filozofia kulinarnego spożytkowania myśliwskiej zdobyczy? Tego dowiecie się z artykułu Bartosz Marca „Skandynawska lekcja”.

– Językowi łowieckiemu zarzuca się, że maskuje przemoc wobec zwierząt eufemizmami i operuje słownictwem tabu. Tyle że dokładnie to samo robi język ogólny, opisujący życie codzienne zwykłych ludzi, jak i każda wyspecjalizowana odmiana języka – od medycyny po politykę. Dlaczego tak się dzieje i jak powstawał nasz myśliwski język, wyjaśnia dr hab. Aleksandra Matulewska.

– Nie może być kwestią przypadku, że w tak wielu kulturach to kobiety były patronkami myśliwych. Portrety Diany, Artemidy i Dziewanny kreśli Alicja Milewska.

– Zdawać by się mogło, że wilk jako drapieżnik szczytowy nie ma w naturze wrogów. Prawda jest całkiem inna! Zdarza się, że wilkowi zagrażają znacznie mniejsze od niego organizmy. Wszystko na ten temat wie dr Joanna Harmuszkiewicz.

– Jakie smakowitości proponują nasi kulinarni eksperci? Joanna Maślak podaje przepis na flaczki z jelenia, a Tomasz Michalski na kiełbasę krakowską.

Zapraszamy do lektury!
Redakcja