Daniel

Daniel

Zaleca się preferowanie intensywnego gospodarowania populacjami daniela w niezbyt dużych kompleksach leśnych, w których tylko nielicznie występuje jeleń i to szczególnie o słabej jakości osobniczej. Dotyczy to przede wszystkim Wielkopolski, Kujaw, Pomorza i Opolszczyzny.

Daniele występują w naszych łowiskach przeważnie w izolowanych populacjach. Celowe zatem byłoby utworzenie zwartego zasięgu ich występowania w określonych rejonach poprzez przeprowadzenie odpowiednich introdukcji. Działania te poprzedzone winny być każdorazowo oceną jakości środowiska. Ważny jest również fakt, że nie stwierdzono dotychczas sugerowanego często konfliktu (dysoperacji) między jeleniem i danielem na terenach ich występowania w dużych kompleksach leśnych. Należy jednak unikać introdukcji danieli do dużych kompleksów leśnych, gdzie jeleń szlachetny ma dobre warunki do funkcjonowania populacji i jest tam trwałym elementem istniejącej fauny.

Struktura płci

Powinna docelowo w populacjach ustabilizowanych wynosić 1:1,5 na korzyść łań. Większy udział łań dotyczyć może tylko niewielkich populacji (lub raczej ugrupowań osobników) introdukowanych, gdzie celem jest uzyskanie możliwie szybkiego wzrostu liczebności. W takich przypadkach struktura pozyskania może odbiegać od ramowych zasad gospodarowania populacjami daniela.

Zagęszczenie

W korzystnych warunkach środowiskowych zagęszczenie może wynosić około 30 – 35 osobników na 1000 ha powierzchni leśnej obwodu.

Przyrost zrealizowany we właściwie funkcjonujących populacjach, powinien kształtować się na poziomie 25 – 30% stanu wiosennego populacji.

Struktura pozyskania:

a) w grupach płciowo – wiekowych

  • byki 30 - 40%
  • łanie do 50%
  • cielęta 10 – 20%

b) w klasach wieku danieli byków

  • I klasa wieku (1-2 poroża; 2-3 roku życia) 30 – 40%
  • II klasa wieku (3-6 poroża; 4-7 roku życia) 40 - 50%
  • III klasa (7 poroże i dalsze; 8 rok życia i starsze) do 20%
Kryteria oceny prawidłowości odstrzału danieli – byków
Klasa wieku Poroże
rok życia
Opis poroża Ocena
I klasa wieku 1 poroże2 rok życia guzikarze oraz szpicaki o średniej długości tyk do 12 cm, O
szpicaki o średniej długości tyk 12-15 cm, X
szpicaki o średniej długości tyk powyżej 15 cm. XX
2 poroże3 rok życia szydlarze, słabe łyżkarze o średniej długości obu tyk do …… cm i o średnim spłaszczeniu górnej części obu tyk węższym od .. … cm (ustalonych dla okręgu), O
łyżkarze o średniej długości obu tyk od ……. do ……. cm lub o średnim spłaszczeniu górnej części obu tyk od …..do …….cm (ustalonych dla okręgu) X
mocne łyżkarze o średniej długości obu tyk powyżej …….. cm lub o średnim spłaszczeniu obu tyk powyżej …….. cm (ustalonych dla okręgu) oraz łopatacze. XX
II klasa wieku 3-6 poroże4–7 rok życia wszystkie formy poniżej łopatacza oraz łopatacze o głębokich zatokach rozdzielających płaszczyznę łopaty na co najmniej połowie jej długości, a także byki o wyjątkowo krótkich i wąskich łopatach, O
byki o łopatach normalnie rozwiniętych, jednak o długości łopat poniżej połowy wysokości tyk X
byki o prawidłowych łopatach, których długość wynosi ponad połowę długości tyk XX
III klasa wieku 7 poroże i powyżej8 rok życia i starsze wszystkie formy poniżej prawidłowo rozwiniętego łopatacza, oraz normalnie rozwinięte łopatacze o masie poroża poniżej …….. kg (ustalonej dla okręgu) oraz prawidłowo wykonany odstrzał łowny, O

mocne, prawidłowo rozwinięte łopatacze o masie poroża powyżej …….. kg (ustalonej dla okręgu) o trofeum niemedalowym pozyskane na odstrzał selekcyjny,
X
mocne, prawidłowo rozwinięte łopatacze o trofeum medalowym, pozyskane na odstrzał selekcyjny. XX

Ustalenia dodatkowe:

  1. Za byka łownego uznaje się regularnego łopatacza w 8 roku życia i starszego o prawidłowo ukształtowanych łopatach.
  2. Podawana masa poroża jest masą brutto (poroże z czaszką, bez żuchwy).
  3. Za selekcyjne uznaje się wszystkie myłkusy i szydlarze w każdej klasie wieku i nie przyznaje się za ich odstrzał punktów niebieskich.

Selekcja łań i cieląt

Pozyskanie łań i cieląt należy prowadzić poprzez odstrzał sztuk o masie tuszy mniejszej niż przeciętna w rejonie hodowlanym łań starych i późno urodzonych cieląt. Jako zasadę należy przyjąć, że strzelając cielę z chmary, należy w pierwszej kolejności wybrać sztukę najsłabszą. Jeżeli istnieje konieczność odstrzału łani i jej cielaka, to jako bezwzględną zasadę należy przyjąć, że w pierwszej kolejności strzelamy cielę a ewentualnie potem łanię – nigdy odwrotnie.